Eerste week voorbij

Dag allemaal,

Intussen ben ik al ruim een week in deze stad. Een intensieve, maar ook erg interessante week ! Op het NIP en de universiteit heb ik leuke mensen leren kennen, de eerste lessen zijn geweest en ik heb veel van die praktische dingetjes geregeld als metrokaart, Russische sim kaart en een aantal zaken rondom de registratie en het verlengen van mijn visum. Dat is wel een verhaal apart, waar ik jullie eigenlijk niet teveel mee zal lastig vallen. Toch wil ik even stilstaan bij een bijzonder feit wat daarmee te maken heeft.

Vooraf even iets over de gang van zaken rondom deze bureaucratie. Elke buitenlander die in Rusland verblijft dient zich te registreren. Dit is een bepaalde vorm van controle, het staatsapparaat wil ongeveer weten waar je uithangt.  Als je als toerist komt, gebeurt dat vaak via het hotel. Ik moet dat regelen via mijn werkgever, de universiteit. Daarvoor moet ik een stapel papieren invullen waar je u tegen zegt en allerlei zaken aanleveren zoals paspoortkopieën, pasfoto’s, een cv opgesteld in het Russisch, een vaccinatiebewijs, longfoto, de uitslag van een hiv-test  en een verklaring omtrent gedrag (ik vertaal het maar even met deze term, eigenlijk is het een verklaring dat ik in Rusland nooit veroordeeld ben geweest voor een misdrijf).                                                                                                   

Als dat geregeld is kan ik mijn visum verlengen. Op dit moment heb ik een one-entry visum voor een korter verblijf, deze moet dus omgezet worden. Om eerlijk te zijn weet ik nu niet eens precies meer welk document ik waar voor nodig heb, maar ik verzamel alles braaf wat mijn collega’s van de universiteit mij vertellen te verzamelen. Die zijn trouwens heel hulpvaardig en gaan met me mee naar de administratie van de universiteit waar dit alles geregeld moet worden. Enerzijds omdat ik niet zo goed Russisch spreek, maar ook omdat ze mij niet alleen willen blootstellen aan de vreselijke kenau die daar werkt. Waarvoor ik ze overigens zeer erkentelijk ben.

Een aantal zaken zijn intussen nu geregeld en gisteren ben ik met Aai van het NIP (ook al zo hulpvaardig) naar de FSB geweest voor de verklaring omtrent gedrag. Zoals een aantal van jullie vast weet is de FSB de opvolger van de KGB. Ik had echt nooit kunnen bedenken dat ik daar nog eens  mee te maken zou krijgen!

Deze veiligheidsdienst houdt zich ook bezig met bepaalde politiezaken zoals dus het afgeven van deze verklaringen. Veel Russen moeten een dergelijke verklaring halen voor hun werk en het was er dan ook bijzonder druk! Het bijzondere feit wat ik jullie graag wilde vertellen is dat deze dienst nog steeds in hetzelfde gebouw zetelt als tijdens de Sovjettijd. Aai vertelde dat het hier was waar moeders en vrouwen van politieke gevangenen die naar de Goelag waren gestuurd (of intussen al gedood), in de rij stonden met pakketjes kleding en voedsel en vaak zonder veel succes probeerden nieuws over hun geliefden te krijgen. Een heel zwaarmoedige plek dus eigenlijk. Ik heb een foto gemaakt (de dame links is Aai) van de ingang waarvoor dus die rij zich vormde.

Het bezoek was overigens geen succes. Na meer dan een uur wachten werd ons zeer onvriendelijk meegedeeld (al dit soort beambten schijnen vrouwen met haar op de tanden te zijn..) dat mijn paspoort niet voldoet, maar er een beëdigde verklaring in het Russisch van gemaakt moet worden.  Een nieuwe wet sinds 1 januari. Volslagen idioot natuurlijk, aangezien mijn paspoort voor hun eigen ambassade en op het vliegveld goed genoeg was. Een verklaring krijg je natuurlijk toch niet, je moet het maar gewoon doen. Ik bedacht me dat het op zich wel goed voor de werkgelegenheid is om de registratie zo ingewikkeld te maken. Hoeveel mensen al niet voor mij aan het werk zijn geweest in het verzamelen van de documenten? We gaan in elk geval vol goede moed door. Volgende week dus maar de vertaling in orde maken en opnieuw naar de FSB.

Verder heb ik deze week ook mijn eerste lessen aan de universiteit gehad. Het semester begon officieel op donderdag, dus ik had alleen vrijdag lessen. Er waren slechts twee derdejaars studenten, de anderen zijn nog aan het terugkomen van een verblijf in Nederland of Vlaanderen of misschien gewoon wat langzaam in het opstarten. De twee meisjes die er wel waren, zijn echt alleraardigst en ook supergoed! Rondom een bepaald thema ga ik met ze de taalvaardigheden oefenen, zoals schrijven, lezen, spreken, luisteren en ook wat vertalen. Ik ben begonnen met het thema muziek en dacht dat ik wel wat nieuws kon vertellen over Nederlandse muziek, maar ze wisten zelfs wie de Toppers waren. Echt ongelooflijk! Als ik wat meer lessen op de universiteit heb gehad, zal ik daarover  later nog eens schrijven.

Nog wel even een ander grappig dingetje over de universiteit om mee af te sluiten. De filologische faculteit waar ik werk heeft een Europese afdeling, maar biedt ook plaats aan de studie van Oosterse talen. Naast ons kantoortje bevindt zich bijvoorbeeld de Indiase afdeling, verder heb je nog de Koreaanse, Vietnamese en ik heb zelfs een Mongoolse afdeling gespot.

Nu dwaal ik wat af, want ik wilde eigenlijk over de beeldentuin op de binnenplaats van de universiteit vertellen. Ik moest daar vandaag langs voor het lokaal en liep wat verstrooid te zoeken naar de juiste ingang toen mijn oog viel op een beeld van een man die me heel bekend voorkwam. Ik ben speciaal teruggelopen, eigenlijk omdat ik het me niet kon voorstellen dat hij het echt zou zijn. Ik had het toch goed gezien, daar zat niemand minder dan Ho Chi Minh! Heel parmantig met z’n puntbaardje naast de kerstboom. Ik kon het niet laten er even een foto van te maken! Historisch gezien wel te verklaren natuurlijk dat deze vroegere leider van het communistische Noord-Vietnam een standbeeld heeft in de tuin van een van de belangrijkste nationale universiteiten van de voormalige Sovjetunie, maar dat hij er nòg staat? Ik zal mijn ogen open houden, straks zie ik misschien ook nog wel Kim-Jong-Il!

Advertenties

Over berdieninrusland

Omdat ik voor een semester in St. Petersburg woon en werk, heb ik een blog aangemaakt. Ik schrijf hier over mijn dagelijkse leven, bijzonderheden en plaats foto's.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

6 reacties op Eerste week voorbij

  1. Rachel zegt:

    Ah, gezellig, Ho Chi Minh in de tuin..! Misschien kan ik je mijn borstbeeld van Mao opsturen, dan kan die op z’n schoot, hahaha.

  2. Ulla zegt:

    Superleuke berichten en foto’s, Berdien. Ik zit er met plezier te lezen.

  3. Sabrina zegt:

    Interessanter Bericht!:-) Ich muss jetzt immer den Google-Übersetzer bemühen, damit ich einigermaßen verstehe, was Du so schreibst. Dabei kommen oft lustige Konstruktionen heraus. Ich sollte wohl mal Niederländisch lernen.;-)

    Viele liebe Grüße aus Leipzig,

    Sabrina

  4. Mirte zegt:

    Hartstikke leuk Berdien! Maar ik moet toch even opmerken dat het me een positief punt lijkt dat die arme Russen de Toppers niet kennen… Dit is JE kans om ze kennis te laten maken met de betere Nederlandse bands, niet de allerslechtste… 😉

  5. Mirte zegt:

    ja, ik zie nu dat ik het niet goed gelezen had! 😉 sneu hoor, voor ze…

  6. Marlies zegt:

    Nou wie had gedacht dat jij naar de opvolger van de KGB zou moeten! En Ho Chi Minh in de sneeuw van St Petersburg!!! Dat had ik mooi in de examentraining kunnen meenemen 😉 Wat schrijf je onderhoudend trouwens, heel leuk om een beeld te krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s