I love Pskov

Deze week ben ik een paar dagen met Esther naar Pskov geweest. Pskov is een stad die Petersburgers als in de buurt beschouwen, terwijl het nog steeds vier uur rijden is. Een stad willen ze het overigens ook niet echt noemen met de slechts tweehonderdduizend inwoners. Als je minder dan een miljoen inwoners hebt, tel je als stad in Rusland namelijk niet echt mee.

De Drievuldigheidskathedraal

Het Kremlin

Toch was dat juist voor ons erg prettig, omdat de sfeer daar door de relatief kleine omvang een stuk rustiger en vriendelijker was dan in Petersburg. Mensen liepen hier een stukje mee als je de weg vroeg en bij het oversteken stopten auto’s zelfs een keer toen er geen zebrapad was!  Terwijl ik in Petersburg gewend ben dat mensen geen centimeter voor je aan de kant gaan als je op het trottoir loopt en auto’s voortdurend snel voor je langs door het groene voetgangerslicht rijden.

Je merkt ook dat het zien en gezien worden wat minder aanwezig is, zoals dat op de Nevski prospekt zo duidelijk naar voren komt. Of het nu om de grote auto’s gaat, de extreem hoge hakken van de vrouwen of de vele militairen op straat, in een stad als Pskov is alles wat normaler en minder overdreven als je het leven vergelijkt met de steden Moskou en Petersburg. Kortom, het was echt een verademing voor je gevoel in een dorp te zijn en uit de drukke stad!

Pskov ligt ten zuidwesten van Petersburg aan de grens met Estland. De vele Esten, Letten en Litouwers in de stad maakt de aanwezigheid met de Baltische staten voelbaar. Er wordt onderling veel handel gedreven tussen deze staten, weet ik van Esther.

 

 

 

 

Esther doet, naast haar stage aan het NIP, namelijk ook onderzoek voor de stedenband  Nijmegen-Pskov naar de economische betrekkingen van deze regio.

De stad behoort tot de oudste van Rusland want is al rond het jaar 900 gesticht. Naast een belangrijke handelsstad (Pskov was lid van de Hanze), was het ook een groot religieus centrum met een eigen stijl in de icoonschilderkunst. De vele kerken en kathedralen in de stad getuigen hier nog van. De belangrijkste toeristische trekpleister is wel het Kremlin (een ommuurd fort) met de Drievuldigheidskathedraal. Op het moment dat wij daar waren werd er zojuist een bruidspaar ingezegend!

Behalve het dorpse karakter ademt de stad ook nog heel erg een sovjetsfeer uit. Veel straten die sinds de revolutie van 1917 genoemd zijn naar helden van de Sovjetunie, hebben hun oude namen niet teruggekregen. Waar dit in veel andere steden wel het geval is geweest. Hier dus nog een Marx-, Lenin- en Gagarinstraat met als mooiste voorbeeld de straat van de Metaalarbeiders. Ook de architectuur is bijzonder communistisch met veel grijze blokken, maar ook de wat sierlijker stalinistische bouw. Dat laatste zag je bijvoorbeeld terug bij ons hotel Oktjabrskaja (vernoemt naar de Oktoberrevolutie) uit 1937. Daarnaast zijn nog erg duidelijk standbeelden van Sovjethelden als Lenin en Kirov in het straatbeeld aanwezig.

Naast het Kremlin hebben we een klooster in de stad bezocht, langs de rivier gewandeld (ik heb me nog vermaakt aan een rekstok) en als hoogtepunt van de sightseeing het Leninmuseum bezocht. Ik wist het niet, maar Lenin heeft maar liefst 83 dagen (!) in Pskov gewoond. Wat reden voor de stad was dit heuglijke feit met maar liefst twee musea te eren: eentje in het appartement waar hij gewoond heeft en eentje waar de clandestiene, socialistische krant Iskra (vonk) werd gedrukt.

Met Esther ben ik naar het appartementmuseum geweest, wat duidelijk ingericht was tijdens de Sovjettijd met als doelgroep arbeiders en scholieren die over deze ‘geniale aanvoerder van de arbeidersklasse’ (zoals het boekje over het museum uit 1983 beschrijft) onderwezen dienden te worden. De dametjes die het museum runden waren duidelijk ook niet gewend aan bezoekers. Het was voor mij in elk geval de eerste keer dat me gevraagd werd of we serieus interesse hadden het museum te bezoeken!  De kamer die Lenin in 1900 een paar maanden bewoond had, was gereconstrueerd met (naar hun zeggen) originele koffers, boeken en schrijfgerei. Nu valt dat laatste in Russische musea altijd te betwijfelen, want ik heb intussen begrepen dat goed nagemaakt hier ook geldt als origineel.

Het apartement van Lenin

De belangrijkste reden die Lenin had hier een tijdje te verblijven was het verzamelen van statistische gegevens over de nare kanten van het kapitalisme op het platteland voor zijn boek De ontwikkeling van het kapitalisme in Rusland. De (ook toen al) redelijke afstand tot de toenmalige hoofdstad was een voordeel voor een verblijf in Pskov en daarnaast was de zuidelijke grens met Europa niet ver, zodat contact met buitenlandse socialisten mogelijk was. Met gelijkgestemden gaf hij  hier tenslotte de illegale krant Iskra uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het niet-toeristische hoogtepunt was voor mij het bezoek aan de staatsuniversiteit van Pskov (vorig jaar nog Kirovuniversiteit geheten). Nederlands wordt hier als derde taal gegeven aan studenten Engels en Duits. Het is een facultatief vak, maar elk jaar is er toch een groepje studenten geïnteresseerd. Esther had beide docenten, Lena en Christina, al eens eerder ontmoet en was uitgenodigd deze week de laatste les van het semester bij te wonen. Ook ik werd ingezet om met de studenten opdrachten te doen rondom leuke verhaaltjes over de Nederlandse cultuur en gebruiken. Daarna hebben we als afsluiting samen thee gedronken. Het was erg leuk de studenten te spreken en ook interessant nog een andere universiteit van binnen te zien in Rusland dan die van Petersburg.

De staatsuniversiteit Pskov

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Omdat je Pskov wel in twee dagen kunt zien, hebben we nog een excursie gemaakt naar twee vestingsteden in de buurt; Pechory en Izborsk. Deze middeleeuwse plaatsen vlak aan de Estse grens waren in die tijd belangrijke defensiewerken tegen vijanden als de Zweden, Polen en Duitse ridders.

Pechory

Om wat informatie te krijgen over de bus ernaartoe spraken we hierover met de studenten Nederlands, toen één van hen met de uitnodiging kwam er samen heen te gaan. Haar vader was wel bereid te rijden. Weer een erg leuk voorbeeld van Russische gastvrijheid! Met Nastja en haar vader Mischa (Michail) zijn we vervolgens op pad geweest. Binnen de vesting van Pechory bevindt zich ook nog een groot mannenklooster, dat recentelijk heel mooi gerestaureerd is. Intussen heeft het daardoor veel weg van Disneyland, maar evengoed bijzonder. Zonder lange rok (en in de kathedraal ook een hoofddoek) kom je er als vrouw niet naar binnen, vandaar dat je ons op de foto met een grote omslagdoek uitgedost ziet.

 

 

 

 

 

 

 

Izborsk stelt als vesting niet heel veel meer voor, maar vooral de omgeving was hier prachtig om te wandelen.

Het waren erg leuke dagen in Pskov!

Izborsk

Advertenties

Over berdieninrusland

Omdat ik voor een semester in St. Petersburg woon en werk, heb ik een blog aangemaakt. Ik schrijf hier over mijn dagelijkse leven, bijzonderheden en plaats foto's.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op I love Pskov

  1. Yta zegt:

    Hoi Berdien

    Wat heb je weer leuke dingen meegemaakt en gezien! Mooie foto’s en leuk dat je nog even een foto voor mij aan de rekstok hebt geplaatst :-)! Ziet weet goed uit, je hebt zeker geturnd vroeger!

    Tot internet!

  2. Dick zegt:

    Ha Berdien,
    Prachtig verhaal en schitterende foto’s. Die foto van jou aan de rekstok is wel erg uitbundig . 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s