Datsja

Deze week heb ik twee keer een heel leuke dag beleefd buiten de stad. Vorige week had Anja, die op het NIP werkt, Esther en mij uitgenodigd om op bezoek te komen op haar datsja en gisteren ben ik bij een studente op de datsja geweest. Het fenomeen van buitenhuizen met tuin voor het volk in deze vorm is een typisch Russisch verschijnsel. Buitenhuizen had je natuurlijk ook al voor de elite in de tsarentijd, maar veel van deze kolonies zijn juist in de tijd van de Sovjet-Unie ontstaan als reactie op de snelle verstedelijking. Voor de communistische regering hadden deze datsja’s een tweeledig doel. Enerzijds konden mensen hier in de natuur hun kleine flatwoningen ontvluchten en ontspannen van het werk in de collectieven en fabrieken , maar anderzijds was het nu ook mogelijk zelf groente te verbouwen wat een welkome aanvulling was op de schaarste aan producten in de Sovjet-Unie. De stukken grond die vervolgens uitgegeven werden door de regering waren wel vaak van mindere kwaliteit, waardoor een bijkomstig positief effect voor het land ook nog het in cultuur brengen van slechte gronden was.

De datsja binnen met de petsjka

Overal rond de grote steden vind je dergelijke datsjakolonies, maar het gebied ten noorden van Petersburg is er wel een heel mooi gebied voor naar mijn idee. Dit deel van het land heet Karelië en behoorde tot 1939 aan Finland. Historisch dus ook interessant, waar ik straks nog even verder op inga. Het is een prachtig gebied dat er precies zo uitziet als het Finse platteland met haar vele bossen en meren.

De datsja van Anja ligt bij het plaatsje Rosjtsjina ten noordwesten van Petersburg, waar de kolonie de prachtige naam солнeцние heeft, wat zoveel betekent als zonnetje. Dat was ook erg toepasselijk, want het was een prachtige dag.

Anja heeft de datsja een paar jaar geleden laten bouwen voor haar gezin en is nog bezig met de afwerking. Het is een prachtig houten huisje, waarbij je wel moet bedenken dat Russische datsja’s verstoken zijn van al te veel luxe. Er is over het algemeen geen waterleiding, maar een put en dus ook geen riolering, maar een huisje in de tuin. Elektriciteit is er over het algemeen wel, maar toen we aankwamen bij Anja bleek deze de laatste drie dagen uitgevallen te zijn. Gelukkig heeft elke datsja een petsjka (oven) waarop je kunt koken, stoven en die de ruimte verwarmd. Tenslotte is er altijd hout genoeg! Om je te wassen kun je behalve bij een teiltje ook nog kiezen voor de banja, die bij veel datsja’s gebouwd is. In deze Russische sauna kun je al het vuil van het werken in de tuin goed van je afzweten.

Handen wassen bij de ‘ kraan’

Esther, Anja en haar zoon Sergej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Anja is nog volop bezig de tuin bij haar datsja in ontwikkeling te brengen, zoals jullie op de foto’s kunnen zien. Juni is de maand van het aardappels poten (vanwege het koude klimaat zo’n twee maanden later dan bij ons) en waarbij we haar en haar zoon geholpen hebben. Het was een heerlijke dag!

 

De datsja van Katja (tweedejaars studente Nederlands) en haar ouders bevindt zich iets noordelijker in Karelië. De plaats kent geen naam, dus je stapt met de elektritsjka (lokale trein) gewoon uit bij een station dat vernoemd is naar het aantal kilometers ten opzichte van Petersburg, in dit geval 67 km. Overigens was er wel een Finse naam voor de nederzetting (Raasuli), maar die staat ergens verstopt op een steen en wordt door niemand meer gebruikt. De datsja van deze familie, die al gebouwd is in de jaren zestig, is echt een heel gezellig huis!

Russen kunnen ontzettend gastvrij zijn heb ik al eerder gemerkt en ik werd deze dag dan ook flink volgestopt met eten en drinken. We begonnen met allerlei broodjes, salade, thee en fruit, wat voor mij al als een maaltijd overkwam totdat Katja me vroeg wat ik voor de lunch zou willen eten. Alles was mogelijk; kip, vis (forel uit het gebied zelf!) en soep. Ik bedacht me dat een hele vis wel veel van het goede zou worden en koos voor borsjtsj, de traditionele bietensoep. Haar moeder ging vervolgens naar het marktje in de buurt om dit allemaal voor te bereiden terwijl haar vader ons een heel interessante excursie in de omgeving gaf.

Raasuli, de Finse naam van het plaatsje

 

 

 

 

 

 

 

Van beroep is Joera vrachtwagenchauffeur, maar met een grote interesse in geschiedenis. Over de Russisch-Finse oorlog die in dit gebied is uitgevochten van november 1939 tot maart 1940 wist hij dan ook veel te vertellen. De opperbevelhebber aan Finse zijde was maarschalk Mannerheim, waarover ik al eens eerder had gehoord als grootste held van Finland.  Voor de communistische revolutie diende Carl Gustaf Mannerheim in het tsaristische leger toen Finland nog een autonoom onderdeel uitmaakte van het Russische imperium. In 1917 kreeg Finland haar zelfstandigheid toen Lenin besloot Rusland terug te trekken uit de Eerste Wereldoorlog vanwege de slechte situatie in het land op dat moment. In 1939 bedacht Stalin dat het Rode Leger nu wel sterk genoeg zou zijn om Finland aan te vallen, waarbij de hoofdreden was dat de landgrens toen slechts 25 kilometer van Leningrad af lag. Een gevaarlijke situatie in het hoofd van Stalin en het innemen van Karelië was hiervoor een goede oplossing als buffer tegen deze klassenvijand van de Sovjet-Unie.

Deze oorlog, die bekend staat als de winteroorlog,  is een voorbeeld van grote moed van de Finse soldaten die het in de barre winter  met een leger van ruim 100.000 soldaten durfden op te nemen tegen deze machtige vijand met een onuitputtelijke voorraad soldaten. Volgens Joera hadden de Finnen de tactiek en hersens, terwijl het Rode Leger slecht voorbereid was op vechten in het beboste gebied en de strenge winter.  De weerbaarheid, vaderlandsliefde en guerrilla tactieken van de Finnen werden door de Sovjets enorm onderschat. Er waren veel manschappen voor nodig om uiteindelijk de Finnen op  hun knieën te krijgen, wat de tragische afloop van deze oorlog was die aan beide zijden veel slachtoffers gekost heeft.

Mannerheimlinie

 

De rol van generaal Mannerheim was vooral belangrijk door de aanleg van rijen grote stenen, waar Finland erg rijk aan is, als antitankverdediging met daarnaast loopgraven van waaruit goed getrainde Finse sluipschutters veel slachtoffers wisten te maken onder de Sovjetsoldaten. In totaal zijn er drie van deze kilometerslange verdedigingslinies aangelegd in dit gebied waarbij de derde langs de stad Vyborg ging. De Russen wisten deze linies uiteindelijk te overwinnen met als resultaat dat de Sovjetgrens net voorbij de stad Vyborg kwam te liggen, die nu dus in Russisch grondgebied ligt. Historici gaan er vanuit dat Finland zonder deze tactiek van Mannerheim helemaal ingenomen zou zijn door de Sovjets, dus niet voor niks wordt hij gezien als een held in dat land.

Daarna hebben we nog wat van de natuur gezien in de buurt, waar Joera ons in zijn toch wel enigszins wilde rijstijl naartoe reed. Toen ik voor de derde keer mijn hoofd stootte aan het dak van de auto vanwege het met grote snelheid rijden over de slechte wegen daar, hield ik mezelf vooral maar voor dat deze man een professionele bestuurder is als vrachtwagenchauffeur en weet wat hij doet. Teruggekomen bij de datsja wachtte vervolgens de borsjtsjmaaltijd  waarbij ik zelfs met mijn wagenzieke maag de wodka met goed fatsoen niet kon afslaan. Toch was het een heerlijke maaltijd bij deze leuke mensen. Een goede afsluiting van een heel interessante en gezellige dag!

De gids met z’n dochter

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De laatste twee foto’s bij dit verhaaltje zijn nog van een heel mooie culturele uitstap vorige week naar het Mariinski-theater. Dit bekendste theater van de Petersburg staat vooral bekend om haar mooie balletvoorstellingen, maar de opera Carmen die we gezien hebben was ook echt prachtig! Het theater is overigens genoemd naar Maria Alexandrovna, de vrouw van tsaar Alexander II (1818-1881) en op zichzelf al een beleving om te zien.

Jullie merken het, ik besteed mijn vakantie nog steeds erg goed in dit land!

Advertenties

Over berdieninrusland

Omdat ik voor een semester in St. Petersburg woon en werk, heb ik een blog aangemaakt. Ik schrijf hier over mijn dagelijkse leven, bijzonderheden en plaats foto's.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op Datsja

  1. Rachel zegt:

    Klinkt veelbelovend allemaal voor volgende week! 🙂

  2. Marlies zegt:

    Hé leuk weer! Grappig fenomeen, die datsja’s. Kunnen we hier ook wel wat laagdrempeliger maken. En borstjsj heb ik toevallig vorige week ook gegeten, gemaakt door een Russin, in Nederland..! Lekker hoor! Zonder wodka overigens 😉 Ga nog even zo door!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s